தமிழக சாலைகளில் சமூக நீதிச் சக்கரம்:

தனியார் ஏகபோகத்தை உடைத்து "மக்களுடைமையாக்கிய" கலைஞர் வரலாறு! 🚌🌄

தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் இன்று அரசுப் பேருந்துகள் சென்று சேருகின்றன என்றால், அதற்குப் பின்னால் ஒரு நீண்ட வரலாறும், ஒரு மாபெரும் தலைவரின் தீர்க்கதரிசனமும் இருக்கிறது. இன்று நாம் சாதாரணமாகக் கடந்து செல்லும் அந்த பேருந்துகளின் பின்னணியில் உள்ள சுவாரசியமான பக்கங்கள் இதோ:

தனியார் கையில் இருந்த கடிவாளம்;

1960-களின் இறுதி வரை தமிழகத்தில் பேருந்து போக்குவரத்து என்பது ஒரு சில பெரும் தொழிலதிபர்களின் கைகளில் மட்டுமே இருந்தது. TVS, ABT, சதர்ன் ரோட்வேஸ் போன்ற நிறுவனங்கள் மிகச் சிறப்பாகப் பேருந்துகளை நடத்தினாலும், அவர்களின் நோக்கம் லாபமாக மட்டுமே இருந்தது. லாபம் தராத குக்கிராமங்களுக்குப் பேருந்து வசதி என்பது எட்டாக்கனியாக இருந்தது. சாதாரண மக்கள் பல மைல் தூரம் நடக்க வேண்டிய சூழல் அன்று நிலவியது.

கலைஞரின் அதிரடி - "1971 அரசுடைமைச் சட்டம்";

பேரறிஞர் அண்ணாவின் கனவை நனவாக்க, 1971-ல் முதல்வராக இருந்த கலைஞர் அவர்கள் ஒரு புரட்சிகரமான சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். அதுதான் "போக்குவரத்து நிறுவனங்கள் அரசுடைமைச் சட்டம்".

 

கலைஞரின் சாதுர்யமான முடிவு;

ஆரம்பத்தில், 75 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பேருந்துகளை வைத்திருந்த பெரிய நிறுவனங்களை மட்டுமே அரசு கையகப்படுத்தியது. இது சிறு முதலீட்டாளர்களைப் பாதுகாக்க எடுக்கப்பட்ட சாதுர்யமான முடிவு. பின்னர் இது 50 பேருந்துகள் என குறைக்கப்பட்டு, படிப்படியாகத் தனியார் ஏகபோகம் ஒழிக்கப்பட்டது.

வரலாற்றை மீட்டெடுத்த பெயர் சூட்டு விழா;

வெறுமனே "அரசுப் பேருந்து" என்று பெயர் வைக்காமல், தமிழகத்தின் வீர வரலாற்றையும், தலைவர்களையும் நினைவூட்டும் வகையில் கலைஞர் பெயர்களைச் சூட்டினார்.

சென்னையில் பல்லவன், 

மதுரையில் பாண்டியன், 

கோவையில் சேரன், 

திருச்சியில் சோழன் எனத் தமிழகத்தின் வீரம் சக்கரம் பூட்டி சாலைகளில் ஓடியது.

தந்தை பெரியார், அண்ணா, வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், தீரன் சின்னமலை, மருது பாண்டி எனத் தியாகிகளின் பெயர்களைப் பேருந்து கழகங்களுக்குச் சூட்டிப் பெருமைப்படுத்தினார்.

இப்படி ஒவ்வொரு கழகமும் ஒரு வரலாற்றைச் சுமந்து நின்றது. இது மக்களிடையே ஒரு பிணைப்பை ஏற்படுத்தியது. (1997-ல் சில காரணங்களால் இவை தமிழ்நாடு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் என ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன).

பணிமனைகள் - தமிழகத்தின் தொழில் புரட்சி;

பேருந்துகளை வாங்குவதோடு கலைஞர் நின்றுவிடவில்லை. பேருந்துகளின் கூண்டுகளை (Body Building) நாமே கட்ட வேண்டும் என்பதற்காகப் பொள்ளாச்சி, கரூர் மற்றும் நாகர்கோவில் போன்ற இடங்களில் நவீன பணிமனைகளை உருவாக்கினார்.

இன்று கரூர் ஆசியாவிலேயே பேருந்து கூண்டு கட்டும் தொழிலில் முதன்மையாக இருப்பதற்கு, அன்று கலைஞர் போட்ட அந்தத் தொழில்முறை அடித்தளமே முக்கியக் காரணம். அத்துடன் டயர் ரீ-ட்ரெடிங் நிலையங்களையும், உதிரிபாகங்கள் தயாரிக்கும் அலகுகளையும் அரசு சார்பிலேயே தொடங்கினார்.

தொழிலாளர்களின் தோழன்;

தனியார் நிறுவனங்களில் 'கிளீனராகவும்', ஓட்டுநராகவும் குறைந்த ஊதியத்தில் பணியாற்றிய ஆயிரக்கணக்கானோரை அப்படியே அரசு ஊழியர்களாக்கினார். 

அவர்களுக்குப் பணிப் பாதுகாப்பு, வருங்கால வைப்பு நிதி (PF), மற்றும் ஓய்வூதியம் போன்ற திட்டங்களை உறுதி செய்தார். இன்று லட்சக்கணக்கான போக்குவரத்துத் தொழிலாளர் குடும்பங்கள் நிம்மதியாக வாழ்கின்றன என்றால், அன்று கலைஞர் போட்ட கையெழுத்தே காரணம்.

அரசுத் துறையிலிருந்து தன்னாட்சி கழகமாக:

1975-க்கு முன்பு வரை, நீண்ட தூரப் பேருந்துகள் (Express Buses) நேரடியாக அரசுப் போக்குவரத்துத் துறையின் ஒரு பிரிவாகவே இயங்கி வந்தன. இதனை ஒரு தொழில்முறை நிறுவனமாக மாற்ற நினைத்த கலைஞர், செப்டம்பர் 15, 1975 அன்று நீண்ட தூரப் பேருந்துகளுக்கெனத் தனியாக ஒரு கழகத்தை உருவாக்கினார்.

​

"திருவள்ளுவர்" என்ற அடையாளமும் உலகப் புகழும்;

இந்தக் கழகத்திற்கு கலைஞர் சூட்டிய பெயர் "திருவள்ளுவர் போக்குவரத்துக் கழகம்" (TTC - Thiruvalluvar Transport Corporation).

​"உலகப் பொதுமறை தந்த வள்ளுவன் பெயர், தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சுழல வேண்டும்" என்ற தமிழ் உணர்வோடு இந்தப் பெயரைச் சூட்டினார்.

​அன்று இந்தியாவிலேயே மிக நீண்ட தூரம் (சென்னை - கன்னியாகுமரி, சென்னை - செங்கோட்டை) ஓடும் பேருந்துகளைக் கொண்ட பெருமை திருவள்ளுவர் கழகத்தையே சாரும்.

​

அண்டை மாநிலங்களுடன் பிணைப்பு;

தமிழகத்தை அண்டை மாநிலங்களான கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா மற்றும் புதுச்சேரியுடன் இணைக்கும் மாபெரும் பொறுப்பை இந்தக் கழகத்திற்கு வழங்கினார் கலைஞர். 

இன்று பெங்களூருக்கோ அல்லது திருவனந்தபுரத்திற்கோ அரசுப் பேருந்தில் நாம் செல்கிறோம் என்றால், அந்தச் சர்வதேசத் தரத்திலான போக்குவரத்துப் பிணைப்பை அன்றே கலைஞர் முறைப்படுத்தினார்.

​

சொகுசுப் பயணம் - ஏழைகளுக்கும் எட்டியது;

அக்காலத்தில் 'ஏர் கண்டிஷன்' (AC) பேருந்துகள் மற்றும் 'டீலக்ஸ்' (Deluxe) பேருந்துகள் என்பது பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமேயான ஒன்றாக இருந்தது.

​கலைஞர் அவர்கள் திருவள்ளுவர் கழகத்தின் மூலம் அதிநவீன சொகுசுப் பேருந்துகளை அறிமுகம் செய்து, சாதாரண மக்களும் மிகக் குறைந்த கட்டணத்தில் சொகுசாகப் பயணம் செய்யும் வசதியை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார்.

​ஓட்டுநர்களுக்கும் நடத்துநர்களுக்கும் தனிச் சீருடை, நீண்ட தூரப் பயணத்தின் போது ஓய்வெடுக்கத் தனி இடங்கள் எனத் தொழிலாளர் நலனிலும் அக்கறை காட்டினார்.

நீண்ட தூரப் பயணத்திற்கெனத் தனி நிர்வாகக் கட்டமைப்பை உருவாக்கினார் கலைஞர்.

TTC - எப்படி SETC ஆனது?

1990-களின் இறுதியில் பல்வேறு போக்குவரத்துக் கழகங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட போது, திருவள்ளுவர் போக்குவரத்துக் கழகமும், மாநிலங்களுக்கு இடையேயான போக்குவரத்தைச் கவனித்த 'ராஜீவ் காந்தி போக்குவரத்துக் கழகமும்' இணைக்கப்பட்டு, இன்றைய அரசு விரைவுப் போக்குவரத்துக் கழகம் (SETC) எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது. பெயர் மாறினாலும், அதன் அடித்தளம் கலைஞர் அமைத்துக் கொடுத்ததுதான்.

சேவையே நோக்கம் - லாபமல்ல;

"ஒரு ஊருக்கு ஒரே ஒரு ஆள் போனாலும், அங்கே அரசுப் பேருந்து போக வேண்டும்" என்பது கலைஞரின் கொள்கை.

 

நஷ்டம் ஏற்பட்டாலும் பரவாயில்லை என மலைக்கிராமங்களுக்கும் பேருந்துகள் இயக்கப்பட்டன.

 

ஏழை எளிய மாணவர்களின் கல்விக்கு வித்திடும் வகையில் இலவசப் பேருந்து பயண அட்டைகளை அறிமுகப்படுத்தினார். இது தமிழகத்தின் கல்வி விகிதம் உயர மிக முக்கியக் காரணியானது.

கிராமங்களை மீட்டெடுத்த "மினி பஸ்" புரட்சி (1996-2001);

பெரிய பேருந்துகள் நுழைய முடியாத குக்கிராமங்களையும் நகரத்தோடு இணைக்க கலைஞர் கொண்டு வந்த உன்னதத் திட்டமே "மினி பஸ்" திட்டம்.

16 + 4 விதிமுறை;

பேருந்து வசதியே இல்லாத பகுதிகளில் 16 கி.மீ தூரமும், பிரதான சாலையில் 4 கி.மீ தூரமும் இயங்கும் வகையில் இந்தத் திட்டம் வடிவமைக்கப்பட்டது.

 

மினி பஸ் திட்டத்தின் விளைவு; 

கிலோமீட்டர் கணக்கில் நடந்த விவசாயிகள், மாணவர்கள் மற்றும் முதியவர்களின் துயரம் தீர்ந்தது. கிராமப்புறப் பொருளாதாரம் தலைகீழாக மாறியது. ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் மினி பஸ் நுழைந்தபோது மக்கள் அதைத் திருவிழாவாகக் கொண்டாடினர்.

இன்று நாம் பார்க்கும் தமிழ்நாடு அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் (TNSTC) வெறும் வாகனங்களின் தொகுப்பு அல்ல; அது கலைஞர் உருவாக்கிய சமூக நீதிச் சக்கரம். லாபத்தை விட மக்கள் நலனே முக்கியம் எனக் கருதிய அந்தத் தலைவரின் தீர்க்கதரிசனமே இன்று தமிழகத்தை இந்தியாவின் முன்னோடி மாநிலமாக மாற்றியுள்ளது.

சாலைகள் இருக்கும் இடமெல்லாம் அரசுப் பேருந்து செல்வதுதான் உண்மையான ஜனநாயகம்! 🛣️✨

#நீங்கா_நினைவுகளுடன்

- கலைஞரிஸ்ட் 

#KalaignarLegacy #tnstc #SocialJustice #PublicTransport #SETC 

#என்றென்றும்_கலைஞர் 

#எங்கெங்கும்_கலைஞர் 🛡️🔥💥

#KalaignarEveryWhere 🖤❤️

#KalaignarForever 🤩

#ThankYouMK #Kalaignar #Karunanidhi #DMK4India #DMK #MKStalin #Tamilnadu #UdhayanidhiStalin #KanimozhiKarunanidhi #2026ForDMK #DMK2026 #DravidianModel #DMK4TN #rememberingKalaignar 

#TheFatherOfModernTamilnadu 

#திராவிட_பேரரசன் 👑

#கலைஞர் 🖋

#கருணாநிதி 🕶💺

#கலைஞரிஸ்ட் - #KALAIGNARIST